
W trakcie spotkań konsultacyjnych, stanowiących wstęp do ewentualnej psychoterapii, psychoterapeuta po zapoznaniu się ze zgłaszanym problemem, poprzez pytania dotyczące aktualnej sytuacji życiowej pacjenta, jego historii leczenia, historii życia rozszerza kontekst w jakim może być rozumiany zgłaszany problem, jego przyczyny, zbierając informacje potrzebne do przedstawienie diagnozy psychoterapeutycznej. Najczęściej na ten etap składa się kilka spotkań konsultacyjnych.

Podsumowując cykl spotkań konsultacyjnych psychoterapeuta przedstawia diagnozę problemu, z jakim zgłosił się pacjent oraz innych ujawnionych dolegliwości, z którymi mierzy się osoba uczestnicząca w konsultacjach. Następnie może zaproponować, w kontekście przedstawionej diagnozy propozycję skorzystania z psychoterapii lub też doradzić inną, adekwatną w danej sytuacji formę pomocy.

Jeżeli pacjent zgodzi się na proponowaną psychoterapię i warunki z nią związane rozpoczyna się cykl spotkań, który z reguły trwa od kilku miesięcy do kilku lat, w zależności od problemów z jakimi mierzy się pacjent i założonych celów, jakie zamierza zrealizować. Częstotliwość spotkań w zależności od diagnozy może wynosić od jednej do trzech sesji tygodniowo. W trakcie kolejnych sesji psychoterapeutycznych są rozpoznawane, nazywane i przepracowywane różne trudności, z którymi stara się uporać pacjent.

W sytuacji, w której pacjent i psychoterapeuta dochodzą do wniosku, że zamierzone cele zostały osiągnięte, rozpoczyna się proces kończenia psychoterapii, którego długość trwania najczęściej jest uzależniona od długości kończonej psychoterapii. Wiąże się to z podsumowaniem tego co działo się w trakcie psychoterapii, zauważeniem tego co udało się zmienić i w jakim stopniu.