Typ osobowości: współpracujący

Osoby o współpracującym typie osobowości:

• silnie angażują się w relacje z innymi ludźmi, związki są dla nich bardzo ważne,
• przedkładają towarzystwo jednej bądź też większej ilości osób nad samotność,
• lubią pracę w zespole, bez problemu podporządkowują się poleceniom, przełożonemu,
• przed podjęciem decyzji wolą przedyskutować ją z innymi osobami, skorzystać z ich rad,
• starają się, aby łączyły ich jak najlepsze relacje emocjonalne z bliskimi, aby były wypełnione pozytywnymi uczuciami,
• inni ludzie są dla nich ważni, są skłonni do wyrzeczeń na konto ważnych dla siebie osób,
• bardzo potrzebują silnej , bliskiej relacji – jeżeli ją utracą, dążą do jej odbudowania.

O ile cechy te są obecne w umiarkowanym stopniu, to w żaden sposób takiej osobie nie muszą przeszkadzać w szczęśliwym życiu a wręcz w wielu okolicznościach mogą stanowić atut, który odpowiednio wykorzystany może przyczynić się do sukcesów życiowych.

Zaburzenie osobowości: zależne

Dopiero gdy cechy typu osobowości stają się w groteskowy sposób przesadzone, sztywne, uporczywe, nie ma możliwości zmiany sposobu działania to cierpi z ich powodu zarówno taka osoba jak i jej otoczenie.

Poniższy link prowadzi do artykułu zawierającego odpowiedzi na często zadawane pytania odnośnie leczenia zaburzeń osobowości więcej na temat leczenia zaburzeń osobowości.

Według DSM IV aby rozpoznać zależne zaburzenie osobowości osoba powinna spełniać co najmniej pięć z poniższych kryteriów:

• nie potrafi podejmować prostych, codziennych decyzji bez porad i pomocy ze strony innych osób,
• ma trudności w wyrażaniu odrębnego zdania wobec innych obawie przed utratą aprobaty ( nie bierze się po uwagę sytuacji lęku przed możliwością zemsty),
• ze względu na brak wiary w siebie i własne siły nie jest zdolna do samodzielnej realizacji zadań, do okazywania inicjatywy.
• zbyt daleko posuwa się w poszukiwaniu wsparcia i opieki,
• jest niepewna, bezradna , w lęku, że sama sobie nie poradzi,
• jeżeli zakończy się jej bliski związek to od razu szuka kolejnego, który byłby dla niej źródłem wsparcia,
• boi się sytuacji, w których musi sama sobie radzić, obawia samotności pomimo, że nie ma do tego realnych podstaw,
• oczekuje, że za najważniejsze obszary w jej życiu przejmą odpowiedzialność inne osoby.

Theodore Millon i Roger Davis w "Zaburzenia osobowości we współczesnym świecie" dokonuje dalej idącego rozróżnienia tego rodzaju osobowości na "Usłużną", "Nieefektywną", "Pozbawioną własnego ja", "Zaniepokojoną" oraz "Niedojrzałą".

Wiąże się to z tym, że w realnym świecie raczej nie ma się do czynienia z osobami o jednym typie osobowości i cechach z tym jednym rodzajem osobowości związanych, najczęściej jest to mieszanina różnego rodzaju cech, z pewnymi dominującymi aspektami, wyróżniającymi się na tle pozostałych.

I tak osobowość zależna z domieszką cech osobowości unikającej została nazwana "Zaniepokojoną", z domieszką cech osobowości schizoidalnej została nazwana "Nieefektywną" , z domieszką cech osobowości masochistycznej "Pozbawioną własnego ja", czysta odmiana wzorca tzn. ze względnie małą domieszką innych typów osobowości "Niedojrzałą" oraz z domieszką cech osobowości histrionicznej "Usłużną".

Poniżej można znaleźć więcej informacji na temat podtypów zależnego zaburzenia osobowości.

"Usłużna"

• z domieszką cech osobowości histrionicznej,
• takie osoby są jeszcze bardziej gotowe do dostosowywania się do innych, bycia miłą niż osoby zależne,
• podobnie jeszcze bardziej niż inne osoby zależne charakteryzuje je potrzeba bycia zaopiekowanymi, trakowanymi z czułością,
• ewentualna teatralność służy do zapewniania sobie odpowiedniej uwagii, poszukują harmonii w kontaktach z innymi, umiejętnie manewrując by unikać konfliktów,
• charakteryzuje je niezbyt poważny stosunek do spraw życiowych, czasem wręcz naiwność, w tej sferze starają się opierać na innych osobach,
• co ważne ich postawa nie jest bezinteresowna, służy do tego aby inni przejmowali kontrolę, obowiązki, odpowiedzialność - w ten sposób aby brak umiejętności, radzenia sobie z trudnościami był mniej widoczny,

"Nieefektywna"

• z obecnymi cechami osobowości schizoidalnej,
• osoba taka jest mało aktywna, szybko się męczy, nie jest zbyt spontaniczna, preferuje aktwności praktykowane w samotności, nie potrafi w pełni przeżywać przyjemności płynących z życia,
• jednakże w przeciwieństwie do osobowości schizoidalnej lepiej się orientuje w świecie emocji własnych i tych przeżywanych przez innych ludzi,
• niezbyt czują się zmotywowane do podejmowania trudnych i wyczerpujących aspektów życia, ich strategią jest ignorowanie wymogów jakie pojawiają się w życiu,
• są odporne na próby motywowania ich do zwiększone wysiłku przychodzące z zewnątrz,
• jakkolwiek mają lepszy dostęp do świata emocjonalnego niż osobowość schizoidalna, to nie są w stanie niuansować relacji emocjonalnych,

"Pozbawiona własnego ja"

• z obecnymi cechami osobowości masochistycznej,
• osoby taki stapiają się tożsamościowo z drugą osobą, zatracając swoje "ja",
• doprowadza to do tego, że rezygnując do granic możliwości z własnej indywidualności, wszystkie ich działania służą budowaniu kogoś innego lub budowaniu jakiejś instytucji, organizacji,
• są słabo świadome odrębności swojego "ja" - jeżeli w ogóle, zdolne do identyfikowania się z różnymi cechami i aspektami osób, instytucji, organizacji,
• są bardzo wrażliwe na potencjalną utratę bliskich osób, ich świat wtedy się rozpada, czasami samo wyobrażenie ewentualności utraty kogoś bliskiego sprawia, że pogrążają się w depresji,
• czerpią satysfkację z wyrzeczenia się samych siebie,

"Zaniepokojona"

• ze znaczącą domieszką cech osobowości unikającej,
• nierzadko korzystają z opieki insytucjonalnej,
• charakterystyczny dla nich jest brak inicjatywy, unikanie samodzielności, nieustanne przeżywanie lęku, szczególnie związanego z potencjalną separacją od znaczących obiektów,
• inaczej niż pozostałe podtypy zależnego zaburzenia osobowości jest taka osoba skłonna do okazywania złości, gdy ma poczucie, ze ktoś z lekceważeniem odnosi się do jej potrzeby bycia zaopiekowaną, wspieraną,
• często unikają kontaktów towarzyskich, czują się oddzielone od ludzi,
• gdy spotykają je trudne dla nich sytuacje w życiu, pozornie są mili, wręcz spokojni w ich obliczu, gdzie często za pozorami kryje się lęk przed osamotnieniem, depresja, przygnębienie, doświadczanie życia jako trudnego, pozbawionego satysfakcjonujących aspektów,

"Niedojrzała"

• ze względnie małą ilością domieszek innych typów osobowości,
• tego rodzaju osoby mogą po kres swoich dni pozostać w pewnym stopniu "dziecięce", preferując dziecięce aktywności, unikając tego co niesie ze sobą dorosłość,
• wymagania, które niesie ze sobą dorosłe życie wydają im się zbyt ciężkie, zbyt okropne, nie do przyjęcia,
• często brakuje im stabilnie osadzonej identyfikacji z jakąś dorosłą rolą związaną z płcią, czy wręcz traktują ją z obrzydzeniem,
• tego rodzaju osoby przeważnie są sympatyczne w kontakcie, dopóki nie zacznie się od nich czegoś wymagać jak od dorosłej osoby,
• brak zainteresowania rozwojem zdolności do samodzielnego życia sprawia, że często nigdy nie osiągają pełnej dorosłości.

Więcej o psychoterapii indywidualnej w modalności psychoanalitycznej.